مبحث ششم مقررات ملی ساختمان به تعیین انواع بارهایی که ممکن است به ساختمانها و سازهها وارد شوند میپردازد و ضوابط محاسبه آنها را مشخص میکند. این بارها شامل بارهای مرده، زنده، باد، زلزله، برف، بارهای ناشی از فشار خاک یا آب، و بارهای خاص (مثل بار ضربهای یا حرارتی) هستند. هدف این مبحث، تضمین ایمنی، پایداری و عملکرد مناسب سازه در برابر نیروهای مختلف در طول عمر مفید آن است.
این مبحث برای طراحی و تحلیل سازهها، مبنایی فنی و قابل استناد فراهم میکند و تمامی مهندسان طراح موظفند در محاسبات سازهای خود از این ضوابط پیروی کنند. همچنین در مبحث ششم، ضرایب اطمینان، ترکیب بارها و شرایط ویژه مانند مناطق بادخیز یا زلزلهخیز مورد توجه قرار گرفته تا خطرات احتمالی به حداقل برسد و ایمنی ساکنان و کاربران ساختمان تضمین شود.





