مبحث بیست‌و‌یکم مقررات ملی ساختمان با عنوان «پدافند غیرعامل در ساختمان‌ها»، به الزامات طراحی و اجرای ساختمان‌هایی می‌پردازد که در برابر تهدیدات انسانی، طبیعی یا نظامی (غیرمستقیم) مقاومت بیشتری داشته باشند، بدون استفاده از اقدامات نظامی یا تسلیحاتی.

این مبحث، اصولی مانند مکان‌یابی ایمن، طراحی سازه‌ای مقاوم، جانمایی مناسب فضاهای حساس، پیش‌بینی مسیرهای فرار اضطراری، و حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی (مثل آب، برق و ارتباطات) را در بر می‌گیرد. هدف آن کاهش آسیب‌پذیری ساختمان در شرایط بحرانی و حفظ جان انسان‌ها و تداوم عملکرد سازه‌ها در مواقع تهدید است.